Łysienie androgenowe żeńskie – przyczyny schorzenia

Łysienie androgenowe u kobiet jest przypadłością, która dotyka nawet 30 do 50% przedstawicielek rasy białej. Czynniki ryzyka to między innymi podeszły wiek, obciążenia genetyczne czy różnorakie choroby, które mogą wywoływać taki symptom. Schorzenie nazywane jest również łysieniem hormonalnym, ze względu na jego główne podłoże – a mianowicie wahania poziomu hormonów w organizmie. Łysienie androgenowe typu kobiecego powstaje pod wpływem zwiększonej produkcji męskich hormonów płciowych oraz uwrażliwienia się organizmu na ich działanie. Wynikiem takiego stanu rzeczy jest skrócenie cyklu wzrostu włosa, a także upośledzona praca mieszków włosowych.

Oprócz wyżej opisanej przyczyny, do występowania łysienia androgenowego mogą doprowadzić rozmaite choroby, takie jak guzy jajników i nadnerczy, zespół Cushinga czy schorzenia związane z nieprawidłowościami w pracy tarczycy. Większe prawdopodobieństwo zapadnięcia na tę chorobę dotyczy osób, których starsi krewni również cierpieli (lub cierpią nadal) z powodu podobnej przypadłości – wówczas mówi się o łysieniu genetycznym. W jaki sposób rozpoznać objawy? Czy łysienie androgenowe można wyleczyć?

Łysienie androgenowe damskie i męskie – objawy

Łysienie androgenowe kojarzy się przede wszystkim z przerzedzeniem włosów z przodu głowy, czyli z tak zwanymi zakolami. U kobiet wygląda to jednak nieco inaczej – wspomniane objawy dotyczą bowiem mężczyzn, u których włosy zaczynają wypadać właśnie w okolicach skroni i czubka głowy (na potylicy). Panie, których dotyka ten typ łysienia, najpierw zauważają nieznaczne poszerzenie się przedziałka, a następnie odsłonięcie skóry głowy w tym miejscu. Do oceny stopnia postępowania tego schorzenia u kobiet służy skala Ludwiga – dzięki niej lekarz może określić, w jakim stadium łysienia androgenowego znajduje się dana pacjentka, a także dobrać odpowiednią dla niej terapię. Jak wygląda leczenie łysienia androgenowego?

Hormonalne wypadanie włosów – leczenie

Jak zatrzymać łysienie? Przede wszystkim należy udać się z tym problemem do internisty, który kieruje pacjentkę na dalsze badania – do endokrynologa lub trychologa. Po przeprowadzeniu szeregu badań i postawieniu diagnozy, lekarz może stwierdzić, co na androgenowe wypadanie włosów warto zalecić danej pacjentce. W większości przypadków jest to terapia farmakologiczna, oparta na preparatach zawierających minoksydyl. Substancja ta wykazuje bardzo pozytywne działanie na skórę głowy, co udowodnione jest w badaniach klinicznych. Ma za zadanie poprawę ukrwienia w skórze głowy, a co za tym idzie – pobudzenie mieszków włosowych do bardziej intensywnej pracy. Za sprawą regularnego stosowania minoksydylu zostaje również przywrócony prawidłowy cyklu wzrostu włosa, który jest zaburzony w przypadku androgenowego wypadania włosów. Leczenie u kobiet opiera się na preparacie, w którym stężenie tej substancji czynnej wynosi 2% – jest wówczas całkowicie bezpieczne dla skóry głowy i – co najważniejsze – pozwala na osiągnięcie bardzo dobrych efektów.

Leki oparte na minoksydylu dostępne są zazwyczaj w formie płynu, który stosuje się zewnętrznie – bezpośrednio na skórę głowy. Konkretną dawkę ustala lekarz, choć standardowo używa się mniej więcej dwa mililitry płynu dziennie, wcierając go dokładnie opuszkami palców w skórę. Pacjenci odnotowują pierwsze efekty już po czterech – ośmiu tygodniach, kiedy to wypadanie włosów zostaje zahamowane. Po kilku miesiącach natomiast wyrastają już nowe, krótkie włoski, a po roku kuracji sytuacja znacząco poprawia się – znika problem poszerzonego przedziałka, skóra głowy pokryta jest zdrowymi, mocnymi włosami.

Używamy plików cookie na naszej stronie

Potwierdź, jeśli akceptujesz nasze śledzące pliki cookie. Możesz także odrzucić śledzenie, aby móc nadal odwiedzać naszą witrynę bez żadnych danych wysyłanych do usług stron trzecich.